آرتریت التهابی مفصل ران

آرتریت التهابی مفصل ران

بیش از صد نوع آرتریت وجود دارد، بیماری که با درد و سفتی مفصل همراه است و مانع از انجام بسیاری از کارها و فعالیت ها می شود.

آرتریت التهابی زمانی ظاهر می شود که سیستم ایمنی بدن فعال می شود و بافت های سالم را مورد هدف قرار می‌ دهد. این نوع آرتریت می‌تواند چندین مفصل و هم چنین سایر ارگان ها مانند پوست، چشم ها و قلب را همزمان‌ درگیر کند.

سه نوع آرتریت التهابی وجود دارد که منجر به بروز علائم و نشانه هایی در مفصل ران می شوند، که عبارتند از:

با این که درمانی برای آرتریت التهابی وجود ندارد، اما پیشرفت در زمینه دارو، به کنترل علائم این بیماری کمک می کند. تشخیص و درمان اولیه، به حفظ عملکرد مفصل و پیشگیری از ‌بروز آسیب‌ های بیشتر کمک می کند.

آناتومی

مفصل ران، مفصلی است متشکل از سوکت و سر توپی شکل. قسمت سوکت، توسط استابولوم شکل می گیرد، بخشی از استخوان لگن. سر توپی شکل شامل سر استخوان فمور می باشد.

بافت لغزنده ای که غضروف آرتیکولار نام دارد، سطح سوکت و سر توپی شکل را پوشش می دهد و حرکت استخوان ها را تسهیل می بخشد.

سطح مفصل نیز توسط غشای نازکی به نام سینوویوم پوشیده شده است. در یک مفصل‌ ران سالم، سینوویوم با تولید مایعی، به تسهیل حرکت غضروف کمک می کند.

استئوآرتریت، شایع ترین فرم آرتریت است که در آن، غضروف به مرور زمان آسیب می بیند و منجر به بروز درد در افراد میانسال می شود. برخلاف استئوآرتریت، آرتریت التهابی می تواند در تمامی سنین رخ بدهد و معمولا علائم آن در سنین پایین ظاهر خواهد شد.

آرتریت روماتوئید

در آرتریت روماتوئید، غشای سینوویوم ضخیم و ملتهب می شود و مواد شیمیایی را تولید می کند که با حمله به غضروف آرتیکولار‌، آن را تخریب می کند. این بیماری اغلب‌  می تواند همزمان هر دو ران را درگیر کند.

اسپوندیلیت انکیلوزان

اسپوندیلیت، التهاب مزمن نخاع است که با درد و سفتی قسمت پشت و پایین بدن همراه می باشد و می‌تواند مفاصل دیگر مانند مفصل ران ‌را نیز درگیر کند.

لوپوس اریتماتوز سیستمیک

لوپوس اریتماتوز سیستمیک می تواند منجر به بروز‌ درد در هر قسمتی از‌ بدن شود و بیشتر مفاصل، پوست و سیستم ایمنی را درگیر می کند. این بیماری عمدتا در خانم های جوان مشاهده می شود.

افراد مبتلا به این بیماری، بیشتر در معرض ابتلا به استئونکروز مفصل ران قرار دارند، بیماری که منجر به مرگ استخوان، ضعیف شدن ساختار استخوان و در نهایت آرتریت خواهد شد.

علت بروز آرتریت التهابی

علت اصلی بروز آرتریت التهابی مفصل ران به طور کامل مشخص نیست، اما با این‌حال عوامل ژنتیکی در بروز این بیماری دخیل هستند.

علائم‌ و نشانه های آرتریت التهابی

آرتریت التهابی منجر به بروز علائم کلی در تمامی قسمت های بدن می شود، علائمی مانند تب، خستگی و کاهش اشتها. سفتی و درد مفصل ران، از جمله علائمی هستند که در ناحیه درگیر مشاهده می شوند. برخی دیگر علائم عبارتند از:

  • درد مبهم در ناحیه کشاله ران، قسمت خارجی ران، زانو و باسن
  • دردی که صبح ها بعد از بیدار شدن از خواب، نشستن و یا استراحت طولانی تشدید و با شروع فعالیت تسکین می یابد
  • تشدید درد و سفتی هنگام انجام فعالیت های سنگین

درد شدیدی که باعث لنگیدن هنگام راه رفتن می شود

معاینات بالینی

در طول معاینه، متخصص ارتوپدی به بررسی دامنه حرکتی مفصل ران می پردازد. تشدید درد حین حرکت می تواند نشانه ای باشد از آرتریت التهابی. سپس پزشک به بررسی مواردی مانند لنگیدن هنگام راه رفتن می پردازد.

رادیوگرافی ساده

اشعه ایکس، تست تصویربرداری است که جزئیات دقیقی از ساختارهایی مانند استخوان را در اختیار پزشک قرار می دهد. این تست هم چنین هر گونه تغییر مانند نازک شدن و یا فرسایش استخوان، کاهش فضای مفصلی و یا تجمع مایع در مفصل  را نیز نشان می دهد.

آزمایش خون

آزمایش خون، هر گونه آنتی بادی آرتریت روماتوئید را نشان‌ می دهد.

درمان آرتریت التهابی

با این که درمان قطعی برای آرتریت التهابی وجود ندارد، اما یک سری اقدامات درمانی‌ از تخریب بیشتر مفصل پیشگیری می کنند.

آرتریت التهابی مفصل ران

آرتریت التهابی مفصل ران

درمان غیر جراحی

این شیوه درمانی به تسکین علائم بیماری کمک می کند. در برخی افراد، ترکیبی از چند شیوه درمانی اثرات بهتری را به همراه خواهد داشت.

داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی، مانند ژلوفن و ناپروکسن به تسکین درد و التهاب کمک می کنند.

کورتیکواستروئیدها، مانند پردنیزون که خواص ضد التهابی دارند و می توانند به مدت چند ماه و به صورت تزریقی و یا استعمال بر روی پوست، مصرف شوند.

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند سولفاسالازین، که با تاثیر بر روی سیستم ایمنی، روند پیشرفت بیماری را به تاخیر می اندازند.

فیزیوتراپی. انجام تمرینات خاص به بهبود دامنه حرکتی‌ و استقامت مفصل‌ ران کمک می کند.

علاوه بر این، ورزش های نسبتا سبک به کاهش میزان سفتی و بهبود استقامت مفصل کمک می کنند.

شنا کردن از جمله ورزش هایی است که به افراد مبتلا‌ به اسپوندیلیت توصیه می شود.

استفاده از عصا و واکر، که انجام کارها و فعالیت های روزانه را برای فرد راحت تر می سازد.

درمان جراحی

در صورتی که با درمان های غیر جراحی، تغییری در بهبود علائم مشاهده نشود، جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد. نوع جراحی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

  • سن بیمار
  • وضعیت مفصل‌ ران
  • بیماری که علت بروز آرتریت التهابی بوده
  • میزان پیشرفت بیماری

سینووکتومی و تعویض مفصل ران، از جمله روش‌های جراحی هستند که در درمان این بیماری توصیه می شوند.

جراحی تعویض مفصل ران

در این شیوه جراحی، غضروف و‌استخوان آسیب دیده برداشته و سپس مواد فلزی و پلاستیکی جدید بر‌روی مفصل قرار داده می شوند تا عملکرد مفصل به حالت طبیعی و اولیه خود بازگردد. جراحی تعویض کامل مفصل به بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید و اسپوندیلیت و جهت تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی توصیه می شود.

در این شیوه جراحی، مفصل مصنوعی جایگزین سوکت و سر توپی شکل خواهد شد.

سینووکتومی

در این شیوه جراحی، تمام غشای مفصل (سینوویوم) و یا بخشی از آن برداشته می شود. در صورتی که بیماری تنها محدود به غشای مفصلی باشد و غضروف آرتیکولار درگیر نشده باشد، این شیوه موثر خواهد ‌بود. در کل این جراحی در درمان مراحل اولیه آرتریت التهابی مفید می باشد.

پزشک بهترین گزینه جراحی را برای بیمار خود تشخیص می دهد.

برخی عوارض احتمالی جراحی عبارت است از:

  • عفونت
  • خونریزی
  • لخته شدن خون
  • آسیب رگ های خونی و یا شریان ها
  • دررفتگی (در جراحی تعویض کامل مفصل ران)
  • هم تراز نبودن پاها

پزشک پیش از انجام جراحی، در خصوص احتمال بروز چنین عوارضی‌ با بیمار ‌خود بحث خواهد کرد.

دکتر محمدعلی عنایت اللهی متخصص ارتوپدی و دارای فلوشیپ فوق تخصصی جراحی تعویض مفصل با بهره گیری از دانش روز دنیا به درمان بیماری های در زمینه ارتوپدی می پردازند. جهت تعیین وقت مشاوره و مراجعه به پزشک با شماره تماس ۰۹۲۰۳۰۰۸۵۲۰ بگیرید. همچنین برای ارتباط با دکتر به آدرس اینستاگرام مراجعه نمائید.

دوره نقاهت و بهبودی

طول دوره نقاهت و توانایی انجام کارها و فعالیت های روزانه به عواملی از قبیل شرایط ‌جسمانی بیمار و نوع جراحی بستگی دارد.

در ابتدا بیمار باید هنگام راه رفتن از عصا و واکر استفاده کند.

فیزیوتراپی از دیگر اقداماتی است که همواه از سوی متخصصین ارتوپدی توصیه می شود تا قوای عضلانی و محدوده دامنه حرکتی مفصل به حالت طبیعی برگردد.

نتیجه گیری

آرتریت التهابی مفصل ران با علائم وسیعی همراه می باشد. امروزه با مصرف دارو می‌توان جلوی پیشرفت بیماری و تخریب مفصل را گرفت.

در مواردی که پیشرفت بیماری به حدی باشد که به مفصل آسیب وارد شده باشد، جراحی به منظور تسکین درد، بهبود دامنه حرکتی و توانایی انجام فعالیت های روزانه توصیه خواهد شد. جراحی تعویض مفصل، یکی از موثرترین روش ها در حوزه پزشکی می باشد.

پاسخ

15 − 1 =