آرتریت زانو

آرتریت زانو

التهاب مفاصل، آرتریت نام دارد، که درد، التهاب و سفتی از جمله علائم این عارضه هستند. هر قسمتی از بدن می تواند دچار آرتریت شود، به خصوص مفصل زانو.

آرتریت زانو می تواند انجام بسیاری از فعالیت ها و کارهای ساده و روزمره مانند بالا رفتن از پله ها و یا حتی راه رفتن را برای فرد دشوار سازد، و فرد قادر به انجام بسیاری از این کارها نخواهد بود. استئوآرتریت (ساییدگی مفاصل) و آرتریت روماتوئید، از جمله شایع ترین آرتروزها هستند.

با این که درمان قطعی برای آرتریت وجود ندارد، اما یک سری اقدامات وجود دارد که به تسکین درد و فعال بودن فرد کمک می کنند.

افرادی که به التهاب مفصل زانو مبتلا می شوند، به دنبال راه درمانی می گردد تا از این التهاب ها که آرتریت زانو نام دارد، رهایی پیدا کنند. دکتر عنایت اللهی ، متخصص ارتوپدی و فوق تخصص جراحی تعویض مفصل نیز می توانند به این افراد کمک کرده و جراحی را برای کاهش آرتریت زانو انجام دهند. برای دریافت مشاوره و راهنمایی در خصوص انجام  درمان آرتریت زانو با شماره ۰۹۲۰۳۰۰۸۵۲۰ تماس حاصل نمایید. همچنین می توانید برای دریافت اطلاعات بیشتر در این خصوص ما را در اینستاگرام  دنبال کنید.

آناتومی

زانو، بلند ترین و قوی ترین مفصل بدن محسوب می شود، که از انتهای تحتانی استخوان فمور، انتهای فوقانی تبیا، و کاسه زانو تشکیل شده است. انتهای این سه استخوان، با غضروف مفصلی که مایعی نرم و لغزنده می باشد، احاطه شده است، که از استخوان ها هنگام خم شدن زانو محافظت می کند.

قسمت مینیسک زانو، که میان استخوان فمور و تبیا قرار گرفته، باعث می شود مفصل در جای خود ثابت نگه داشته شود. مفصل زانو هم چنین توسط غشای سینوویال احاطه شده، که با آزاد کردن مایعی، اصطکاک و سایش استخوان ها بر روی یکدیگر را کاهش می دهد.

استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید و آرتریت بعد از آسیب و صدمه، انواعی از آرتریت ها هستند که زانو را درگیر می کنند.

آرتریت زانو

استئوآرتریت (Osteoarthritis)

استئوآرتریت، یکی از شایع ترین انواع آرتریت زانو و بیماری تخریبی است که با ساییدگی تدریجی مفصل زانو همراه است، و اغلب در افرد ۵۰ سال و بالاتر شایع می باشد. به مرور زمان مفاصل ساییده و ناهموار می شوند، و فضای محافظ میان استخوان ها کاهش می یابد، که در نهایت منجر به بروز درد در ناحیه درگیر خواهد شد. استئوآرتریت پیشرفت تدریجی دارد، و درد ناشی از آن نیز به مرور زمان تشدید می یابد.

آرتریت روماتوئید (Rheumatoid Arthritis)

آرتریت روماتوئید، بیماری مزمنی است که همزمان چند مفصل بدن را درگیر می کند، و به صورت قرینه ای ظاهر می شود، بدین معنا که اگر مفصلی در یک سمت بدن درگیر شود، همان مفصل در سمت دیگر نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

آرتریت روماتوئید، بیماری اتوایمیون است، که در آن سیستم ایمنی، بافت ها و سلول های خودی را مورد حمله قرار می دهد. در چنین وضعیتی، بافت های طبیعی (رباط ها و غضروف) آسیب می بینند و استخوان نیز نرم خواهد شد.

در این بیماری، غشای سینوویال و پوشش دهنده مفصل زانو، متورم و منجر به بروز درد و سفتی در ناحیه زانو خواهد شد.

آرتریت ناشی از آسیب و صدمه (Post- traumatic Arthritis)

این نوع آرتریت، معمولا بعد از وارد شدن آسیب و فشار به زانو ظاهر می شود. برای مثال، زمانی که زانو دچار شکستگی می شود، سطح مفصل نیز آسیب می بیند و مدتی بعد، فرد با علائمی از آرتریت مواجه خواهد شد. پارگی و آسیب مینیسک نیز می تواند منجر به بروز درد و آسیب بیشتر زانو و در نهایت آرتریت شود.

علائم و نشانه های آرتریت زانو

در آرتریت زانو، شاهد التهاب و درد زانوی درگیر شده خواهیم بود. درد ناشی از این آرتریت به مرور زمان تشدید می یابد. برخی از علائم و نشانه های آرتریت زانو عبارت است از:

  • سفتی و تورم مفصل زانو، به گونه ای که خم کردن زانو برای فرد سخت خواهد شد
  • درد و تورم صبحگاهی
  • تشدید درد به هنگام انجام فعالیت های شدید
  • شل شدن رباط ها و سایر بافت ها، که ممکن است باعث قفل شدن زانو حین حرکت نیز شود

برخی افراد مبتلا به آرتریت زانو، در روزهای بارانی درد بیشتری را احساس می کنند.

معاینات بالینی

در طول معاینه، متخصص ارتوپدی به بررسی علائم و سابقه بیمار می پردازد ومعاینات بالینی را انجام می دهد. اشعه ایکس و آزمایش خون از جمله روش های تشخیصی آرتریت زانو هستند.

معاینات فیزیکی

درطول معاینه، پزشک به بررسی موارد زیر می پردازد:

  • تورم و قرمزی مفصل درگیر
  • میزان سفت شدن زانو
  • محدوده دامنه حرکتی
  • شدت درد، زمانی که وزن بدن بر روی زانوی آسیب دیده می افتد
  • راه رفتن فرد و اینکه آیا درد دارد یا خیر
  • هر گونه آسیب و صدمه به تاندون ها، ماهیچه ها و رباط های اطراف زانوی آسیب دیده

عکس برداری

  • اشعه ایکس. این نوع عکس برداری، جزئیاتی را در خصوص تراکم استخوان در اختیار جراح قرار می دهد. و پزشک قادر به تشخیص انواع آرتریت ها خواهد بود. ایجاد فاصله میان مفاصل، و تغییر شکل ساختار استخوان زانو، از جمله علائم زانویی است که دچار آرتریت شده است.
  • سایر تست ها. سی تی اسکن و MRI، از دیگر روش های تشخیصی هستند که اطلاعاتی را در خصوص استخوان و بافت نرم زانو، در اختیار جراح قرار می دهند.

درمان آرتریت زانو

با این که درمان قطعی برای آرتریت زانو وجود ندارد، اما هدف از درمان، تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی فرد می باشد.

  • درمان غیر جراحی

درمان غیر جراحی، اولین خط درمان آرتریت زانو می باشد، که عبارتند از:

  • تغییر سبک زندگی

محدود کردن انجام فعالیت هایی که منجر به تشدید درد در زانو می شوند، مانند بالا رفتن از پله ها.

دوری از انجام فعالیت های سنگین و شدید، مانند دو و یا تنیس، در مقابل بهتر است فعالیت هایی که فشار کمتری به زانو وارد می کنند، مانند شنا، انجام داده شود.

کم کردن وزن نیز از فشار وارده بر روی زانو می کاهد، در نتیجه با کاهش درد، دامنه حرکتی و عملکردی زانو نیز افزایش خواهد یافت.

  • فیزیوتراپی

انجام یک سری حرکات و تمرینات بدنی، باعث افزایش انعطاف پذیری، بهبود دامنه حرکتی و تقویت قوای عضلانی می شود. برای هر فردی، برنامه فیزیوتراپی جداگانه ای در نظر گرفته خواهد شد.

  • استفاده از عصا یا واکر

عصا و واکر، به خصوص زمانی که یکی از زانوها درگیر آرتریت شده باشد، بسیار موثر خواهد بود.

  • سایر روش های درمانی

قرار دادن کمپرس یخ و یا گرم بر روی زانوی درگیر، استفاده از کرم و پماد تسکین دهنده درد، بستن زانوی درگیر

  • درمان دارویی

داروهای مختلفی برای درمان آرتریت زانو وجود دارد، زیرا افراد، واکنش های مختلفی را نسبت به داروها نشان می دهند. پزشک با بررسی بیمار از تمامی جهات، بهترین دارو را تجویز خواهد کرد، از جمله:

داروهای مسکن و ضد التهابی، که اولین خط در درمان دارویی هستند. استامینوفن، یکی از ساده ترین مسکن ها در تسکین درد می باشد.

توجه داشته باشید، مصرف بیش از حد داروهای مسکن می تواند عوارض جانبی را به همراه داشته باشد، و یا تداخل دارویی ایجاد کند.

داروهای غیر استروئیدی از جمله ایبوبروفن و ژلوفن، نوع دیگری از داروهای مسکن هستند.

داروهای کورتونی، از جمله قوی ترین داروهایی هستند که به مفصل تزریق می شوند. این تزریق باعث کاهش درد و التهاب خواهد شد. اما بایستی به صورت کنترل شده و سه تا چهار بار در سال، انجام شود.

در برخی موارد، درد و تورم بعد از عفونت شدت می گیرد. تزریق های مکرر و یا ادامه دادن تزریق برای مدت طولانی، خود یکی از دلایل بروز آسیب مفصل می باشد.

داروهایی مانند سولفانازین و دی هیدروکسی کلروکوئین که در درمان روماتوئید استفاده می شوند. البته برخی از این داروها باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن نیز خواهند شد.

آرتریت زانو

سولفات کندرویتین و گلوکز آمین، موادی هستند که به طور طبیعی در غضروف مفاصل یافت می شوند، می توانند به عنوان مکمل نیز مصرف شوند و به تسکین درد نیز کمک می کنند.

  • درمان جراحی

در صورت عدم بهبود درد و ناتوانی بیمار با درمان های غیر جراحی، متخصص ارتوپدی درمان جراحی را توصیه می کند. روش های جراحی به شرح زیر می باشند:

  • آرتروسکوپی (Arthroscopy)

در این شیوه جراحی، پزشک با ایجاد برش های کوچک و با استفاده از ابزاری به نام آرتروسکوپ، به تشخیص و درمان مشکلات مفصلی می پردازد. این جراحی معمولا در درمان آرتریت زانو توصیه نمی شود. بلکه در مواردی مانند استئوآرتریت و پارگی مینیسک تجویز خواهد شد.

  • گرافت و پیوند غضروف (Cartilage Grafting)

در این شیوه جراحی، غضروف سالم از بخش های سالم زانو، برداشته و برای پرکردن حفرات در غضروف آرتیکیولار مورد استفاده قرار می گیرد. گرافت غضروف تنها در بیماران جوانی که مناطق کمی از غضروف شان آسیب دیده، انجام می شود.

  • سینووکتومی (Synovectomy)

در این شیوه جراحی، قسمت های آسیب دیده مفصل بعد از آرتریت روماتوئید، برداشته می شود تا ازمیزان درد و التهاب کاسته شود.

  • استئوتومی (Osteotomy)

دراین شیوه جراحی، تبیا و استخوان فمور برش و تغییر شکل داده می شود، تا از فشار و درد کاسته شود. استئوتومی زمانی توصیه می شود که استئوآرتریت در مراحل اولیه باشد و تنها یک سمت زانو آسیب دیده باشد. با برداشته شدن وزن از روی مفصل آسیب دیده، از شدت درد کاسته می شود و دامنه عملکردی زانو نیز بهبود خواهد یافت.

در این شیوه، غضروف و استخوان آسیب دیده برداشته و مواد پلاستیکی و فلزی بر روی سطح مفصل قرار داده می شود، تا عملکرد زانو به حالت اول و طبیعی خود برگردد.

بعد از انجام هرگونه جراحی در ناحیه زانو، بیمار بایستی دوران نقاهت را پشت سر بگذارد، و در این دوران توصیه های گفته شده ازسوی جراح را رعایت کند، تا سریع تر به زندگی عادی خود بازگردد. البته این زمان، به نوع جراحی نیز بستگی دارد.

فیزیوتراپی، یکی از مهم ترین اقداماتی است که بعد از جراحی از سوی متخصص ارتوپدی توصیه می شود. این کار در تقویت قوای عضلانی زانو و بهبود دامنه حرکتی زانو و استحکام بیشتر این ناحیه بسیار موثر می باشد.

بسته به نوع جراحی انجام شده، مدت زمان استفاده از واکر و عصا برای بیمار تعیین خواهد شد.

در بسیاری از بیماران، داروهای مسکن به بیمار داده می شود، تا قادر به انجام فعالیت های ساده و روزانه خود باشد.

برخی از مقالات مرتبط

تعویض مفصل ران

تعویض مفصل زانو

راه های ارتباطی

۰۹۲۰۳۰۰۸۵۲۰

مدیریت سایت دکتر عنایت اللهی فلوشیپ فوق تخصصی تعویض مفصل

پاسخ

13 + 13 =