استئوآرتریت مفصل ران

استئوآرتریت مفصل ران

استئوآرتریت که با ساییدگی مفاصل همراه است، وضعیتی است که به مرور زمان و عمدتا بعد از میانسالی ظاهر می شود. استئوآرتریت می تواند هر نوع مفصلی را درگیر کند، اما عمدتا شاهد بروز این اختلال در نواحی مانند مفصل ران خواهیم بود. استئوآرتریت مفصل ران ، اختلالی است که با درد و خشکی همراه است و می تواند انجام بسیاری از فعالیت های روزانه فرد مانند بلند شدن از روی صندلی و یا حتی راه رفتن را نیز تحت الشعاع قرار دهد.

از آن جایی که این بیماری، روند پیشرفت آهسته ای دارد، درمان اولیه آن از بروز مشکلات و اختلالات بعدی پیشگیری می کند. با این که درمان قطعی برای استئوآرتریت وجود ندارد، اما اقدامات درمانی جهت تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی موجود می باشد.

استئوآرتریت مفصل ران

استئوآرتریت مفصل ران

آناتومی مفصل ران

مفصل ران، یکی از بزرگترین مفاصل بدن است و متشکل از قسمت توپی شکل و سوکت می باشد. قسمت سوکت این مفصل، توسط استابولوم که بخشی از استخوان لگن است، شکل می گیرد. سر توپی شکل این مفصل که سر استخوان فمور نیز نام دارد، بخش فوقانی و انتهایی استخوان فمور را در بر می گیرد.

سطح این دو قسمت از غضروف مفصلی پوشیده شده که از استخوان ها محافظت می کند و باعث تسهیل در حرکت می شود. سطح مفصل، توسط لایه نازکی به نام غشای سینوویال محافظت می شود، در حالت طبیعی، این لایه با تولید مایع، محیط روانی را برای غضروف فراهم، و به تسهیل حرکات نیز کمک می کند.

استئوآرتریت، نوع تخریبی آرتریت است که معمولا از سنین بعد از ۵۰ سال اتفاق می افتد، اما ممکن است شاهد بروز این عارضه در افراد جوان نیز باشیم.

در استئوآرتریت، غضروف مفصل به مرور زمان دچار ساییدگی می شود، و فضای ما بین استخوان ها نیز کاهش می یابد و استخوان ها با هم تماس پیدا می کنند، نتیجه چنین حالتی، برجستگی های استخوانی است که اصطلاحا استئوفیت یا خار استخوانی نامیده می شود.

علت بروز استئوآرتریت

استئوآرتریت علت مشخص و خاصی ندارد، بلکه برخی عوامل در بروز این اختلال موثرند، از جمله:

  • افزایش سن
  • سابقه خانوادگی ابتلا به این عارضه
  • آسیب و صدماتی که در گذشته به مفصل ران وارد شده باشد
  • چاقی و اضافه وزن
  • فرم گیری نامناسب مفصل از بدو تولد، که اصطلاحا دیسپلازی مفصل ران نیز نامیده می شود

حتی در صورتی که هیچ یک از عوامل گفته شده وجود نداشته باشد، احتمال بروز استئوآرتریت با افزایش سن وجود دارد.

استئوآرتریت مفصل ران

استئوآرتریت مفصل ران

علائم و نشانه های استئوآرتریت مفصل ران

درد اطراف مفصل ران، یکی از شایع ترین علائم و نشانه های ابتلا به استئوآرتریت مفصل ران می باشد، دردی که به مرور زمان و با انجام فعالیت تشدید می یابد. درد و خشکی مفصل، بعد از بیدار شدن از خواب، استراحت و نشستن های طولانی مدت، بیشتر احساس می شود.

برخی دیگر علائم و نشانه ها عبارتند از:

  • درد اطراف کشاله ران که زانو را نیز درگیر می کند
  • دردی که با انجام فعالیت بیشتر می شود
  • خشکی مفصل به گونه ای که حتی راه رفتن را برای فرد دشوار می سازد
  • قفل شدن مفصل به هنگام حرکت، به دلیل سست شدن غضروف و بافت های اطراف که حرکت مفصل را مختل می کند
  • کاهش دامنه حرکتی مفصل ران
  • تشدید درد در روزهای بارانی

معاینات بالینی

در حین معاینه، متخصص ارتوپدی به بررسی علائم و نشانه ها، و سوابق پزشکی بیمار می پردازد.

معاینات فیزیکی

در معاینات فیزیکی، موارد زیر بررسی می شود:

  • میزان خشکی مفصل
  • دامنه حرکتی مفصل
  • میزان حساسیت به درد، هنگام حرکت
  • میزان بروز درد هنگام وارد آمدن فشار به مفصل ران
  • هر گونه علامتی از آسیب به تاندون، مفصل و رباط های اطراف مفصل ران

عکس برداری

رادیوگرافی ساده: این نوع عکس برداری، جزئیات دقیقی از  ساختارهای متراکم مانند استخوان رانشان میدهد.، از قبیل کاهش فاصله مفصلی، تغییرات استخوانی و یا برجستگی های استخوانی ۰استیوفیت ها) .

سایر تست های عکس برداری. MRI و سی تی اسکن از جمله تست هایی هستند که به تشخیص بهتر و دقیق مشکلات و بیماری ها کمک می کنند.

درد اطراف مفصل ران، یکی از شایع ترین علائم و نشانه های ابتلا به استئوآرتریت مفصل ران می باشد، دردی که به مرور زمان و با انجام فعالیت تشدید می یابد. دکتر محمدعلی عنایت اللهی متخصص جراحی ارتوپدی و دارای فلوشیپ فوق تخصصی جراحی تعویض مفصل با بهره گیری از دانش روز دنیا به درمان بیماری های در زمینه ارتوپدی می پردازند. جهت تعیین وقت مشاوره و مراجعه به پزشک با شماره تماس ۰۹۲۰۳۰۰۸۵۲۰ بگیرید. همچنین برای ارتباط با دکتر به آدرس اینستاگرام مراجعه نمائید.

درمان استئوآرتریت مفصل ران

با این که درمان قطعی برای استئوآرتریت وجود ندارد، اما هدف از انجام اقدامات درمانی، تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی می باشد.

  • درمان غیر جراحی

درمان غیر جراحی، اولین خط درمانی محسوب می شود، که شامل موارد زیر می باشد:

  • تغییر سبک زندگی

ایجاد یک سری تغییرات در نحوه زندگی می تواند در به تاخییر افتادن روند این اختلال موثر باشد، مواردی از قبیل:

  • محدود کردن انجام فعالیت هایی که فشار بیشتری به مفصل ران وارد می کنند، مانند بالا رفتن از پله ها.
  • دوری از فعالیت های شدید بدنی مانند تنیس، و اختصاص دادن زمان بیشتر به فعالیت های سبک تر مانند پیاده روی.
  • کم کردن وزن، تا فشار کمتری به مفصل ران وارد شود و از میزان درد نیز کاسته شود.
  • فیزیوتراپی

حرکات و تمرینات کششی، به بهبود استقامت و قوای عضلاتی کمک می کنند.

  • استفاده از عصا و واکر

استفاده از عصا و واکر در زمان راه رفتن، باعث می شود تا فشار کمتری به مفصل ران وارد شود، و درد نیز تسکین می یابد.

  • مصرف دارو

در صورتی که درد مفصل، مانع از انجام کارها و فعالیت های روتین شود، داروهای زیر در نظر گرفته خواهد شد:

  • استامینوفن، از جمله مسکن هایی است که به تسکین درد کمک می کند. این قبیل داروها معمولا عوارض جانبی را همراه دارد و ممکن است تداخل دارویی نیز ایجاد کند.
  • داروهای غیر استروئیدی و ضد التهابی، مانند ناپروکسین و ژلوفن، که به تسکین درد و التهاب کمک می کنند.
  • داروهای کورتونی، که یکی از قوی ترین داروها در رفع درد و التهاب هستند و به صورت خوراکی و یا تزریقی، مصرف می شوند.
  • درمان جراحی

در صورت عدم بهبود درد و علائم مربوطه با روش های غیر جراحی، درمان جراحی از سوی پزشک تجویز می شود:

  • استئوتومی. در این روش، قسمت سوکت و یا سر استخوان فمور برش داده می شود تا فشار از روی مفصل برداشته شود. از این روش تنها در درمان استئوآرتریت مفصل ران استفاده می شود.
  • تعویض کامل مفصل ران. در این روش هر دو قسمت آسیب دیده استابولوم و سر استخوان فمور برداشته می شود، سپس پروتز در موقعیت جدید و مناسب قرار داده می شود، تا عملکرد طبیعی مفصل نیز حفظ شود.

دوره نقاهت و بهبودی

بعد از جراحی، دوره نقاهت بایستی کامل طی شود، و طول این دوره نیز با توجه به مواردی مانند نوع جراحی، در هر فردی متفاوت می باشد. معمولا بعد از جراحی، فیزیوتراپی جهت بهبود دامنه حرکتی و تقویت قوای عضلانی برای فرد در نظر گرفته می شود. در طول این دوران، فرد بایستی از عصا و یا واکر استفاده کند.

در بسیاری از موارد، بعد از جراحی شاهد بهبود علائم و درد خواهیم بود.

پاسخ

18 + هفده =