شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم ، شکستگی است که در قسمت سوکت مفصل ران اتفاق می افتد. میزان شیوع این شکستگی بسیار کمتر از شکستگی قسمت بالایی و یا سر استخوان فمور، می باشد. شکستگی استابولوم عمدتا به دنبال آسیب و فشار به این ناحیه، مانند تصادف ایجاد می شود. البته در افراد مسن و کسانی که استخوان های ضعیفی دارند، زمین خوردن نیز می تواند باعث شکستگی این ناحیه شود.

جراحی، از جمله روش های درمان این شکستگی است، تا ساختار این استخوان، و وضعیت عملکردی به حالت طبیعی و اولیه بازگردد.

شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم

آناتومی

ران، یکی از بلند ترین مفصل های بدن است. قسمت سوکت توسط استابولوم که بخشی از لگن است، شکل می گیرد. قسمت توپی شکل نیز، بخش بالایی و انتهای استخوان فمور را شامل می شود.

سطح استخوان این دو قسمت، با غضروف آرتیکولار پوشیده می شود، مایعی نرم و صیقلی، که با محافظت از استخوان، امکان حرکت را تسهیل می بخشد.

رباط ها، بافت هایی هستند که استخوان ها را به هم متصل می کنند، و باعث حرکت آسان مفصل ران، بدون احتمال در رفتگی از قسمت سوکت، می شوند.

اعصاب، رگ های خونی، و بخش هایی از روده، مثانه و یا سایر ارگان های تناسلی از نزدیکی لگن عبور می کنند. این ساختارها با آسیب استابولوم، صدمه می بینند.

شکستگی استابولوم متفاوت است. زمانی که استابولوم دچار شکستگی می شود، سر استخوان فمور در داخل سوکت قرار نمی گیرد، و سطح غضروف هر دو استخوان دچار آسیب دیدگی می شود. در صورتی که، نسبت به درمان اقدام نشود، آسیب غضروف می تواند منجر به بروز آرتریت شود.

میزان شدت شکستگی استابولوم

شدت آسیب به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله:

  • میزان شکستگی
  • میزان در رفتگی. در برخی موارد، انتهای شکسته استخوان ها، در جای خود قرار می گیرند، اما ممکن است در آسیب های شدید، مقداری فاصله و فضا، میان قسمت هایی که دچار شکستگی شده اند، وجود داشته باشد، و یا برخی قسمت ها بر روی هم قرار بگیرند.
  • آسیب به غضروف در هر دو قسمت استابولوم و سر استخوان فمور
  • آسیب بافت های نرم اطراف، مانند ماهیچه، تاندون، اعصاب و پوست

در صورتی که شکستگی از طریق پوست و یا زخم، به بیرون راه پیدا کند، شکستگی باز اتفاق می افتد. این نوع شکستگی، جدی و شدید محسوب می شود، زیرا احتمال عفونت زخم و استخوان بالا می باشد. درمان اولیه، از بروز عفونت پیشگیری می کند.

احتمال شکستگی باز استابولوم بسیار کم می باشد، زیرا این مفصل، توسط بافت های نرمی احاطه شده است.

شکستگی استابولوم ، شکستگی است که در قسمت سوکت مفصل ران اتفاق می افتد. دکتر محمدعلی عنایت اللهی متخصص جراحی ارتوپدی و دارای فلوشیپ فوق تخصصی جراحی تعویض مفصل با بهره گیری از دانش روز دنیا به درمان شکستگی لگن می پردازند. جهت تعیین وقت مشاوره و مراجعه به پزشک با شماره تماس ۰۹۲۰۳۰۰۸۵۲۰ بگیرید. همچنین برای ارتباط با دکتر به آدرس اینستاگرام مراجعه نمائید.

الگوی آسیب و صدمه

آناتومی لگن به گونه ای است که از قسمت قدامی و خلفی سوکت مفصل محافظت می کند. شکستگی استابولوم بر اساس موارد زیر تعین می شود:

  • محل شکستگی. مانند بخش خلفی و یا قدامی استخوان و یا نواحی اطراف استخوان
  • موقعیت شکستگی. ممکن است شکستگی در طول استخوان اتفاق بیفتد و متخصص ارتوپدی، با بررسی شدت و الگوهای آسیب، بهترین گزینه درمانی را برای فرد در نظر می گیرد.
شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم

علت شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم، در اثر آسیب و فشار سر استخوان فمور به استابولوم اتفاق می افتد. این فشار می تواند از سمت زانو و یا فشار مستقیم به مفصل ران وارد شود. بسته به مسیر و جهت وارد شدن فشار، گاهی سر استخوان فمور، به سوکت نیز فشار وارد می کند، در چنین حالتی، دررفتگی مفصل ران اتفاق می افتد.

در مواردی که شدت آسیب و فشار زیاد باشد، خونریزی نیز مشاهده می شود، و در نتیجه، مراقبت های بیشتری نیاز می باشد.

اغلب افرادی که استخوان های ضعیفی دارند، و یا افراد مسنی که دچار پوکی استخوان هستند، بیشتر در معرض شکستگی استابولوم قرار دارند.

علائم و نشانه های شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم، اغلب با درد همراه می باشد، دردی که به هنگام حرکت تشدید می یابد.

در شکستگی های شدید، ممکن است علائمی مانند بی حسی، ضعف و یا شنیده شدن صدا از مفصل مشاهده گردد.

بررسی شکستگی استابولوم

در مواردی که شکستگی به دلیل آسیب های شدید اتفاق افتاده باشد، احتمال آسیب به سایر قسمت های بدن مانند سر، شکم و یا پاها نیز وجود دارد. گاهی حجم خونریزی به حدی زیاد است، که به بدن و فرد شک وارد می شود، به همین خاطر فرد بایستی سریعا به مراکز درمانی انتقال داده شود.

متخصص ارتوپدی، ابتدا به بررسی بالینی و فیزیکی نواحی لگن، مفصل ران و پاها می پردازد. و مطمئن می شود که آیا فرد قادر به تکان دادن مچ پا و انگشتان خود می باشد، و این که آیا متوجه حس در نواحی تحتانی پا می شود یا خیر. زیرا در برخی از شکستگی ها، اعصاب نیز آسیب می بیند و فرد چیزی را احساس نمی کند.

شکستگی استابولوم

شکستگی استابولوم

عکس برداری

اشعه ایکس، که اطلاعاتی در خصوص تراکم استخوان را در اختیار پزشک قرار می دهد. این عکس از زوایای مختلفی تهیه می شود، تا الگوی شکستگی و یا محل دررفتگی مشخص شود.

سی تی اسکن. به دلیل ساختار پیچیده لگن، سی تی اسکن توصیه می شود. این نوع عکس برداری نیز اطلاعات مفیدی را در خصوص مفصل ران در اختیار پزشک قرار می دهد، و در توصیه های پیش از جراحی بسیار مفید می باشد.

درمان شکستگی استابولوم

متخصص ارتوپدی، پیش از تعیین بهترین شیوه درمانی، به بررسی موارد زیر می پردازد:

  • الگوی خاصی از شکستگی
  • میزان دررفتگی و جابجایی استخوان ها
  • شرایط جسمانی بیمار
  • درمان غیر جراحی

این نوع شیوه درمانی، زمانی توصیه می شود که جابجایی استخوان اتفاق نیفتاده باشد. هم چنین در مواردی که انجام جراحی، خطرات و عواقبی را برای فرد در پی داشته باشد، درمان های غیر جراحی در نظر گرفته خواهد شد. برای مثال، افراد مبتلا به پوکی استخوان شدید، بیماری های قلبی، و یا سایر شرایط خاص پزشکی، نمی توانند تحت جراحی قرار بگیرند. برخی درمان های غیر جراحی عبارتند از:

  • استفاده از عصا و یا واکر. جهت جلوگیری از وارد شدن وزن بدن بر روی پا. معمولا استفاده از عصا و یا واکر به مدت ۳ ماه و تا زمان بهبودی کامل استخوان ها توصیه می شود.
  • تثبیت وضعیت استخوان ها. در صورتی که پزشک تشخیص دهد که سر استخوان مفصل ران، از قسمت سوکت خارج شده است، با محدود کردن دامنه حرکتی این مفصل، به تثبیت وضعیت استخوان های این ناحیه کمک می کند. جهت تثبیت وضعیت استخوان ها از زانو بند و یا دستگاهی استفاده می شود که میان ران ها قرار می گیرد و مانع از حرکت مفصل ران خواهد شد.
  • مصرف دارو. مسکن جهت تسکین درد، و یا داروهای رقیق کننده جهت پیشگیری از لخته شدن خون در رگ های پا، از جمله داروهایی هستند که از سوی پزشک تجویز می شوند.
  • درمان جراحی

در بسیاری از شکستگی های استابولوم، جراحی گزینه درمانی است. زیرا، این نوع شکستگی معمولا با آسیب غضروف استخوان نیز همراه است. هدف از جراحی نیز بازیابی سطح غضروف می باشد.

در طول جراحی، ساختار مفصل ران مجدد بازسازی می شود، و استخوان ها نیز هم تراز خواهند شد تا سر استخوان فمور در داخل سوکت قرار بگیرد و سطح استابولوم نیز به حالت طبیعی و اولیه خود بازگردد.

زمان بندی جراحی. در بسیاری از بیماران، جراحی بلافاصله بعد از شکستگی انجام نمی شود و چند روزی به تعویق می افتد، تا بیمار از لحاظ ذهنی و جسمی برای جراحی آماده شود. در این بازه زمانی، پا ثابت نگه داشته می شود تا از بروز آسیب های بعدی و یا شکستگی پیشگیری شود. بدین صورت که، یک میله فلزی در داخل استخوان فمور و یا تبیا قرار داده می شود. وزنه هایی به این میله وصل هستند که پا را به سمت خود می کشند و باعث می شوند قسمت های شکسته استخوان در وضعیت نرمال و صحیحی قرار بگیرند.

جراحی باز و تثبیت خارجی

در طول جراحی، ابتدا استخوان های شکسته شده، به حالت طبیعی و اولیه خود تغییر شکل داده می شوند. سپس، جراح صفحات فلزی و پیچ ها را به سطح خارجی استخوان متصل می کند. بسته به محل شکستگی، پزشک برش هایی را درقسمت جلو، کنار و یا پشت مفصل ران ایجاد می کند.

جراحی تعویض مفصل ران

در مواردی که میزان آسیب دیدگی بسیار زیاد باشد، جراحی تعویض مفصل ران توصیه می شود. در این شیوه جراحی، استخوان آسیب دیده و غضروف، برداشته و اجرای مصنوعی که پروتز نام دارند، جایگزین خواهند شد. در صورت امکان، قبل از جراحی، استخوان با استفاده از صفحات تثبیت کننده و یا پیچ، به حالت اولیه و نرمال، تغییر وضعیت پیدا می کند. در صورتی که جراح قادر به انجام این کار نباشد، جراحی را برای مدتی به تعویق می اندازد، تا شکستگی نیز کمی التیام پیدا کند.

قبل از جراحی، مواردی هم چون سن بیمار و میزان فعالیت فرد بررسی می شود تا میزان موفقیت جراحی نیز مشخص گردد.

دوران نقاهت و بهبودی

  • کنترل درد

بعد از جراحی، بیمار معمولا مقداری درد را احساس خواهد کرد، که البته کاملا طبیعی است. به همین خاطر، اغلب داروهای مسکن از سوی پزشک تجویز می شود. داروهای غیر استروئیدی و ضد التهابی، و هم چنین بی حس کننده های موضعی به تسکین درد بیمار کمک می کنند. توجه داشته باشید که مصرف این داروها بایستی به محض بهبود درد، قطع شوند، زیرا که اعتیاد آور هستند و ممکن است فرد به مرور زمان به مصرف این داروها عادت کند.

  • تحمل وزن

بسیاری از بیماران بایستی برای مدتی، به هنگام راه رفتن از عصا و یا واکر کمک بگیرند. در چنین حالتی، بیشتر وزن بدن به عصا یا واکر منتقل می شود و فشار از روی پای آسیب دیده برداشته خواهد شد. معمولا پزشکان به بیماران توصیه می کنند به مدت ۳ تا ۴ ماه بعد از جراحی، از عصا استفاده کنند.

راه رفتن با پای آسیب دیده و شروع فعالیت، نتیجه جراحی را بی اثر می کنند و حتی ممکن است شکستگی مجددی اتفاق بیفتد. سعی کنید توصیه های گفته شده از سوی جراح را در این مدت، به طور کامل رعایت کنید.

  • فیزیوتراپی

با این که انجام بسیاری از حرکات و فعالیت ها بعد از جراحی محدود می شود، اما بسیاری از متخصصین ارتوپدی با استراحت های طولانی مدت و خوابیدن در رختخواب مخالف هستند. فیزیوتراپی یکی از ایمن ترین اقدامات بعد از جراحی است. این کار، به مرور زمان به تقویت قوای عضلانی و بهبود انجام حرکات و افزایش دامنه حرکتی مفصل آسیب دیده کمک می کند.

  • ورزش و فعالیت بدنی

ورزش و فعالیت بایستی به مرور زمان از سر گرفته شوند. در بسیاری از موارد، فرد بعد از شکستگی استابولوم دیگر قادر به انجام بسیاری از ورزش ها و حرکات نخواهد بود. بهتر است این کار را با ورزش هایی مانند شنا و یا پیاده روی آغاز کنید. ۶ تا ۱۲ ماه بعد از جراحی، شما قادر به انجام بسیاری از حرکات و تمرین ها خواهید بود.

ممکن است بعداز جراحی عوارضی مانند عفونت، لخته شدن خون و یا آسیب سیاتیک دیده شود، که البته انتخاب جراح ماهر چنین عوارضی را به حداقل خواهد رساند.

نتیجه جراحی

معمولا ۹ تا ۱۲ ماه طول می کشد تا شکستگی استابولوم، کامل بهبود یابد. نتایج این جراحی به مواردی مانند:

  • شدت شکستگی و آسیب
  • وجود هر گونه آسیب و صدمه در ناحیه ران
  • سن بیمار و کیفیت استخوان
  • وضعیت جسمانی بیمار

بستگی دارد. این نکته را در نظر داشته باشید، که به علت ماهیت شکستگی استابولوم و عوارضی که جراحی برای بیمار به همراه دارد، برخی بیماران ممکن است چندین ماه بعد از جراحی قادر به انجام کارها و فعالیت های خود باشند.

مطالب مرتبط با این مقاله:

جراحی تعویض مفصل

شکستگی لگن

شکستگی استخوان

پاسخ

چهار × پنج =